9 lutego 2012 r., Luksan vs. van der Let, C-277/10
Wniosek prejudycjalny został złożony w ramach sporu pomiędzy głównym reżyserem filmu dokumentalnego, a producentem tego filmu, w przedmiocie wykonania umowy, na mocy której główny reżyser przeniósł na producenta prawa autorskie i prawa do eksploatacji filmu. Sąd krajowy zadał Trybunałowi pytania dotyczące między innymi umownego podziału praw do eksploatacji utworu filmowego pomiędzy głównego reżysera a producenta utworu. Zdaniem Trybunału, państwom członkowskim pozostawiono uprawnienie do ustanowienia domniemania przeniesienia na rzecz producenta utworu filmowego praw do eksploatacji utworu filmowego, pod warunkiem że takie domniemanie nie ma charakteru niewzruszalnego. Jednak zaznaczył, że prawo UE nie pozwala na ustanowienie domniemania przeniesienia na rzecz producenta utworu filmowego prawa do godziwej rekompensaty (art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29), przysługującego głównemu reżyserowi tego utworu, niezależnie od tego, czy domniemanie to ma charakter niewzruszalny, czy też wzruszalny.
Data dodania 04-10-2012 | 
Pobierz plik | 401 KB
